Orideo
Droga Oridejko, Drogi Oridejczyku. Nie znam Cię a cieszę się, że jesteś. To jak rozpoznawanie swoich twarzy w odbiciach przechodniów. Jak patrzenie przez czas i przestrzeń w poszukiwaniu tego czegoś lub kogoś co sprawi, że poczuję się na miejscu… we właściwym czasie i miejscu. To to odwieczne wołanie, szept duszy, który wciąż i wciąż lekko [...]
Posted on Luty 4th, 2009 by Kris
Filed under: Oridea | No Comments »